بازرسی چشمی (Visual Testing یا VT) یکی از مهمترین و ابتداییترین روشهای بازرسی غیر مخرب در صنایع مختلف است که نقش کلیدی در تضمین کیفیت و ایمنی محصولات ایفا میکند. این روش که در ابتدا به نظر ساده میرسد، در حقیقت نیاز به مهارتها و تجربه بالایی دارد تا به صورت دقیق و مؤثر در شناسایی مشکلات و عیوب مواد، اجزا و قطعات به کار رود. در این مقاله، به صورت عمیقتر به فرآیند تست VT، انواع و تکنیکهای آن، ابزارهای مورد نیاز، استانداردهای بینالمللی و نقش این روش در بهبود کیفیت محصولات و فرآیندهای صنعتی خواهیم پرداخت.
1- بازرسی چشمی (VT) چیست؟
بازرسی چشمی یا VT یک روش بازرسی غیر مخرب است که به وسیله آن افراد میتوانند به کمک چشم خود، بدون نیاز به دخالت ابزارهای پیچیده، قطعات و مواد را از نظر ظاهری بررسی کرده و هر گونه عیب یا نقص ظاهری مانند ترکها، خوردگی، زنگزدگی، شکستگی یا هر نوع تغییر شکل دیگر را شناسایی کنند. این فرآیند در اغلب صنایع از جمله صنایع نفت و گاز، خودروسازی، ساخت و ساز، تولید قطعات الکترونیکی، و صنایع هوافضا استفاده میشود.
2- اهمیت تست VT در فرآیندهای صنعتی
بازرسی چشمی یکی از روشهای اولیه و ضروری در بسیاری از فرآیندهای صنعتی است. این روش باعث میشود که مشکلات اولیه و ظاهرشدنی قطعات و مواد به سرعت شناسایی شوند. اهمیت بازرسی چشمی در فرآیندهای صنعتی شامل موارد زیر میباشد:
- صرفهجویی در زمان و هزینه: تست VT یک روش سریع است که میتواند در مراحل ابتدایی تولید مشکلات را شناسایی کند و از این رو باعث جلوگیری از هزینههای اضافی در مراحل بعدی تولید میشود.
- تشخیص سریع عیوب سطحی: این روش توانایی شناسایی عیوب سطحی مانند خوردگی، ترک، انحرافات هندسی و مشکلات مشابه را دارد که ممکن است در اثر فرآیندهای تولید یا جابجایی ایجاد شوند.
- افزایش کیفیت محصول: از آنجا که تست VT قادر به شناسایی مشکلات سطحی است، در بسیاری از مواقع میتواند به تولید محصولاتی با کیفیت بالاتر کمک کند و احتمال نقصهای بعدی در محصول نهایی را کاهش دهد.
- تضمین ایمنی: در صنایع حساس مانند نفت، گاز و هوافضا، بازرسی چشمی میتواند به شناسایی خطرات و مشکلاتی کمک کند که ممکن است منجر به حوادث یا نواقص جدی در ایمنی شود.

3- اصول و تکنیکهای بازرسی چشمی
برای انجام تست VT به روشی مؤثر، نیاز است که بازرسان از اصول و تکنیکهای خاصی پیروی کنند تا عیوب و نقصهای موجود در قطعات را به درستی شناسایی کنند. این اصول شامل موارد زیر است:
1-3- نور مناسب
نور مناسب یکی از مهمترین عوامل در بازرسی چشمی است. نور باید به اندازه کافی روشن باشد تا هر گونه تغییر رنگ یا عیب ظاهری روی سطح قطعه نمایان شود. از انواع مختلف نورها مانند نور طبیعی، نور فلورسنت، یا نور مصنوعی استفاده میشود. نورپردازی باید به گونهای باشد که سایهها و بازتابها را به حداقل برساند.
2-3- استفاده از ابزارهای کمکی
در بسیاری از موارد، استفاده از ابزارهای کمکی مانند ذرهبین، میکروسکوپهای دیجیتال، یا آینهها میتواند برای بررسی دقیقتر عیوب جزئی و سطحی مفید باشد. این ابزارها کمک میکنند تا مشکلاتی که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیستند، شناسایی شوند.
3-3- فاصله دید مناسب
فاصله دید بازرسی باید به گونهای باشد که امکان شناسایی دقیق تمام عیوب و نواقص ممکن باشد. فاصله زیاد یا نزدیک بیش از حد میتواند مانع شناسایی دقیق مشکلات گردد. در این راستا، بازرسان باید تجربه کافی در تنظیم فاصله و زاویه دید داشته باشند.
4-3- زوایای دید
با تغییر زاویه دید نسبت به سطح قطعه، امکان شناسایی عیوب مختلف افزایش مییابد. برخی عیوب فقط در زاویه خاصی قابل مشاهده هستند. بنابراین، بازرسان باید قطعه را از زوایای مختلف بررسی کنند تا اطمینان حاصل کنند که تمام نواقص شناسایی شدهاند.
5-3- شرایط محیطی
شرایط محیطی نیز میتواند تاثیر زیادی بر نتیجه بازرسی چشمی داشته باشد. شرایط محیطی مانند دما، رطوبت، و آلودگیهای موجود در هوا ممکن است بر کیفیت تصاویر و وضوح مشاهده تأثیر بگذارد. بنابراین، انتخاب مکان مناسب برای انجام بازرسی ضروری است.

4- انواع بازرسی چشمی
بازرسی چشمی میتواند به دو دسته کلی تقسیم شود:
1-4- بازرسی اولیه
این نوع بازرسی شامل بررسیهای ابتدایی است که معمولاً در مراحل اولیه تولید یا فرآیندهای ساخت انجام میشود. هدف از این بازرسی، شناسایی مشکلات واضح و سطحی است که ممکن است در اثر فرآیندهای تولید یا جابجایی ایجاد شده باشند.
2-4- بازرسی نهایی
بازرسی نهایی پس از اتمام فرآیند تولید یا ساخت انجام میشود و هدف آن بررسی نهایی قطعه یا محصول برای اطمینان از عدم وجود هر گونه نقص یا عیب است. این نوع بازرسی معمولاً شامل چک کردن ابعاد، شکل هندسی و صحت عملکرد اجزا نیز میشود.
5- استانداردهای بینالمللی بازرسی چشمی
بازرسی چشمی بر اساس استانداردهای خاصی انجام میشود تا دقت و اعتبار نتایج آن تضمین گردد. برخی از مهمترین استانداردها در این زمینه عبارتند از:
- ASNT SNT-TC-1A: این استاندارد از سوی انجمن آزمایشهای غیر مخرب ایالات متحده (ASNT) منتشر شده است و به عنوان راهنمایی برای آموزش بازرسان چشمی در صنایع مختلف مورد استفاده قرار میگیرد.
- ISO 9712: استاندارد بینالمللی بازرسی غیر مخرب که شامل دستورالعملهایی برای بازرسان غیرمخرب از جمله بازرسی چشمی میباشد. این استاندارد به صورت جهانی در صنایع مختلف به کار گرفته میشود.
- API 570: استاندارد بازرسی برای لولهکشی در صنایع نفت و گاز است که در آن بازرسی چشمی به عنوان یکی از روشهای ضروری برای ارزیابی شرایط لولهها در برابر خوردگی و آسیبهای دیگر مطرح شده است.
6- ابزارهای مورد استفاده در بازرسی چشمی
بازرسی چشمی در سادهترین حالت با چشم انسان انجام میشود، اما در بسیاری از موارد، استفاده از ابزارهایی مانند ذرهبین، میکروسکوپ، آینههای زاویهدار و دوربینهای دیجیتال میتواند دقت بازرسی را افزایش دهد. این ابزارها برای مشاهده دقیقتر جزئیات و عیوب کوچک طراحی شدهاند.

7- چالشها و محدودیتهای تست VT
در حالی که تست VT یکی از روشهای مؤثر بازرسی است، محدودیتهایی نیز دارد که باید به آنها توجه شود:
عدم شناسایی عیوب داخلی: بازرسی چشمی تنها قادر به شناسایی عیوب سطحی است و نمیتواند مشکلات داخلی یا ترکهای پنهان در عمق قطعه را شناسایی کند. برای شناسایی عیوب داخلی نیاز به استفاده از روشهای دیگری مانند تست اولتراسونیک یا اشعه ایکس است.
وابستگی به تجربه بازرسان: دقت بازرسی چشمی به تجربه و مهارت بازرسان وابسته است. افراد با تجربه کمتر ممکن است عیوب کوچکتر را نادیده بگیرند یا اشتباهاتی در ارزیابیها مرتکب شوند.
نتیجهگیری
بازرسی چشمی (VT) یک روش حیاتی و مؤثر در بسیاری از صنایع است که امکان شناسایی سریع و مؤثر عیوب و نواقص سطحی قطعات را فراهم میآورد. اگرچه این روش محدودیتهایی دارد، اما با استفاده از تکنیکهای صحیح، ابزارهای کمکی و رعایت اصول استاندارد، میتوان دقت آن را افزایش داد. با توجه به اهمیت کیفیت و ایمنی در صنایع مختلف، تست VT همچنان یکی از روشهای بازرسی اساسی و مؤثر باقی خواهد ماند.

بدون دیدگاه